شهید مصطفی چمران هنوز ناشناخته است
یک جانباز ۷۰ درصد جنگ تحمیلی گفت: هنوز شهید چمران شناخته نشده و باید زمان بگذرد تا ایشان به صورت کامل شناخته شده و به عنوان یک الگوی خوب به جامعه عرضه شود.
جواد فرحی از رزمندگان ۸ سال دفاع مقدس و از همرزمان شهید چمران، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حیات، با اشاره به زمان مجروحیت خود در جنگ تحمیلی گفت: بنده در همان ماه های اول جنگ و در جریان جنگ های نامنظم مجروح شدم. وی افزود: بیشترین حضور من در جبهه مربوط به منطقه سوسنگرد و جنگ های نامنظم بود که واقعاً شرایط خاصی داشت؛ این نکته که می خواهم بگویم شاید همین الان برای کسی قابل درک نباشد اما حقیقتاً ما بدون مهمات و اسلحه و با دست خالی در جنگ حاضر شدیم و بعد رفته رفته اسلحه و مهمات به دست آوردیم. این جانباز ۷۰ درصد جنگ تحمیلی در خصوص دلایل پیروزی رزمندگان اسلام با آن شرایط سخت و کمبود اسلحه در مقابله با دشمن، گفت: آن زمان، اول انقلاب بود و بچه های مخلصی که به رهبرشان لبیک گفته بودند در جنگ حاضر شدند؛ به قول ما بچه قمی ها به عشق رهبرشان جانانه در مقابل دشمن ایستادند و با دست خالی به جبهه رفتند. وی افزود: وقتی رهبر و بنیانگذار انقلاب، فرمان مقابله با متجاوزان به میهن اسلامی را داد، همان هایی که انقلاب کردند، همان ها هم به جبهه رفتند و جبهه هم جزئی از انقلاب بود؛ آنان با دست خالی و با شرف و غیرتی که داشتند، در میدان جنگ حاضر شدند، چرا که این نکته را درک کرده بودند که در آن شرایط در خانه نشستن و در شهر ماندن، جایز نیست. فرحی با بیان این که واقعاً درک این نکته که نیروهای بسیجی در برخی مقاطع زمانی اول جنگ، بدون اسلحه و مهمات بودند، سخت است، گفت: شاید خنده دار باشد، اما ما گاهی مهمات ارتش را تک می زدیم و به این طریق با دشمن روبرو می شدیم. وی گفت: اولین اسلحه ای که به صورت رسمی به ما رسید، کلاشینکف بود که توسط شهید دکتر چمران برای جنگ تدارک دیده شد؛ قبل از آن ما با اسلحه های ام 1 و برموهای قدیمی با دشمن می جنگیدیم؛ گاهی هم اسلحه ژ۳ که اسلحه سازمانی ارتش بود به دست ما می رسید که البته گاهی همان را هم به ما نمی دادند. این جانباز جنگ تحمیلی خاطرنشان کرد: یادم می آید یک بار یک اتوبوس از بچه های بسیجی به منطقه کردستان رفتیم و وقتی دیدیم که هیچ اسلحه اضافی وجود ندارد تا به ما تحویل دهند، به خاطر نا امنی آن موقع کردستان، به قم برگشتیم. وی افزود: بیشترین حضور بنده در جبهه مربوط به جنگ های نامنظم بود و یادم می آید یک بار در ۱۰ کیلومتری سوسنگرد هلی کوپتر شهید دکتر چمران به زمین نشست و بعد از کمتر از یک دقیقه که شهید چمران از هلی کوپتر پیاده شد، عراقی ها هلی کوپتر را منهدم کردند؛ این مسائل را گفتم تا شرایط جنگ های نامنظم را بیشتر لمس کنیم. فرحی در خصوص ویژگی های شخصیتی شهید چمران، گفت: با شهید چمران در جنگ های نامنظم همراه بودم و واقعاً ایشان تقوای بالایی داشت و با همه نیروهای زیر مجموع خود، رفیق بود و البته این مهم از تواضع ایشان نشأت می گرفت. وی اضافه کرد: شهید علی اکبری تعریف می کرد که بعد از مجروحیت شهید چمران به منزل ایشان رفتم و بعد از صرف نهار، دیدم که ایشان ظرف غذای خود را برداشت و با همان حالت مجروحیت شروع به شستن آن کرد؛ وقتی علت این کار را از همسرشان پرسیدم که چرا اجازه می دهید دکتر با این مجروحیت ظرف خود را بشوید؟ پاسخ داد که ایشان همیشه کارهای شخصی خود را، خودش انجام می دهد و به کسی اجازه انجام آن را نمی دهد؛ یعنی ایشان این قدر خاکی و متواضع بود که اجازه نمی داد باری از او بر دوش کسی باشد. این جانباز ۷۰ درصد جنگ تحمیلی در پایان گفت: به نظر من هنوز شهید چمران شناخته نشده و باید زمان بگذرد تا ایشان به صورت کامل شناخته شده و به عنوان یک الگوی خوب به جامعه عرضه شود.انتهای پیام/